NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Pierwszy raz widziałem go w relacji ze Wzgórza Świątynnego.
Wtedy o nim usłyszałem.
To jest szansa.
Szansa, by uwierzyć.
Chcę tu być...
razem z nim...
Nie muszę go nawet widzieć.
Jeszcze nie widziałam Al-Masiha, ale...
gdy go ujrzę, będę wiedzieć.
Bo widziałam oczy Boga.
I będę wiedzieć, czy to on...
jak tylko spojrzę mu w oczy.
OTWARTYMI OCZAMI NIE WIDZĄ
Cholera.
Przepraszam.
Pod wycieraczki.
ZAGINĄŁ SAMPSON!
Nie pomiń żadnego samochodu.
Dlaczego Bóg ocalił właśnie pański kościół?
Proszę o to zapytać Boga.
Ja powiem tylko,
że nauczyło mnie pokory,
gdy zobaczyłem,
jak wielu ludzi przyjechało tutaj, żeby nam pomóc.
JONAH: ODBIERZ TELEFON
...czegoś szukają.
- Czego oni szukają? - Odpowiedzi.
PRZEPRASZAM.
Na co?
Na ich modlitwy.
Możecie pobrać nasz e-book
z notatkami i interpretacją Biblii
pod tytułem Jak czytać Biblię? na stronie DIB-radio.org.
Słuchacie stacji Jego Głos, KWTZ, FM 91,4.
Służymy Chrystusowi.
Dzień dobry, kochanie.
Powoli.
Nie spiesz się.
- Alleluja... - Powiedział: „Ja jestem Panem,
nie będziesz miał innych bogów przede mną
i poza Mną nie ma żadnego zbawcy”.
A mimo to oddajecie tu cześć innemu...
Bóg gardzi...
To jak festiwal muzyki religijnej.
- Co my tu robimy? - Szukamy historii.
- Zostawiłaś ją w Izraelu. - Daj mi znać,
jak się zakończy konflikt izraelsko-palestyński.
A tymczasem...
Mam stację na karku.
To podstawy dziennikarstwa. Podążaj za historią.
Skoro on tu jest, to historia też.
Gdzie dokładnie?
MATHERS: WYSZEDŁ JUŻ Z NAMIOTU?
EVA: JESZCZE NIE. WSTĘP MA TYLKO PASTOR.
MATHERS: TWORZY WOKÓŁ SIEBIE PEWNĄ ATMOSFERĘ.
Nasz schron jest pełen,
spróbuj w biurze na tyłach kościoła.
- Spotkajmy się po lunchu. - Zgoda.
- Pastorze? - Jedną chwilę, dobrze?
Pastorze?
- Jak mogę pomóc? - Jestem Staci.
To moja córka, Raeah.
Miło pana poznać. Widziałam pana w telewizji.
Witam serdecznie.
Proszę się rozgościć...
gdzie się da.
Kiedy możemy go zobaczyć?
Przyjechałyśmy aż z Denver.
Już wkrótce.
Wpiszę wasze imiona na listę.
Jest już lista?
Nie martw się.
Do zobaczenia.
„Na planecie Małego Księcia...
podobnie jak na wszystkich planetach...
rosły pożyteczne rośliny i chwasty.
W rezultacie znajdowały się tam więc zarówno dobre,
jak i złe nasiona.
Ale nasiona są niewidoczne.
Śpią głęboko w mrokach ziemi,
dopóki któreś nie poczuje...
nagłej chęci na przebudzenie”.
To ja.
Felix.
Wejdź.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Rano był szron na ziemi.
Chce pan jakieś koce? W nocy jest zimno.
Patrzyłem na ptaka...
jak spijał topniejący szron.
Można by się zastanawiać,
skąd tu się wziął szron w środku lata.
A ten ptak wypił, co się dało, i odleciał.
Nie wiem, czy widział już pan swoich zwolenników, ale...
jest ich bardzo wielu.
Chcą pana zobaczyć. Chcą wiedzieć, co dalej.
A kto to wie?
Ja tylko...
Myślałem, że pan wie.
- Nie wiem. - Przecież...
Ty mnie tu przywiozłeś.
Co ci kazało to zrobić?
Nie wiem, po prostu to zrobiłem.
Jak ten ptak.
Bądź jak ten ptak.
Dasz szluga?
Dzięki.
Długo tu jesteś?
Zbyt długo.
Jesteś stąd?
Też jestem z małego miasteczka.
Zawsze chciałam wyjechać.
Wyjechała pani?
- W końcu? - Potem już tak.
Byłaś tu od samego początku?
Zanim to się zaczęło.
Wiedziałam, że coś się stanie.
Wiedziałaś?
Skąd?
To głupie.
No dawaj.
Widzę w głowie różne rzeczy.
Mam epilepsję.
Rodzice nie chcą tego tak nazywać.
Oni...
wypierają różne rzeczy.
Jakie rzeczy?
Wszystko.
O sobie, o mnie.
A co z nim?
Wierzą mu?
- Tak uważają. - A ty jak myślisz?
Są zagubieni.
Nie mają o niczym pojęcia.
Felix, jest środek nocy.
Idź spać.
O co chodzi?
On nie ma planu.
Wiem, że jest późno, ale chcę ci coś pokazać.
Daj mi chwilę.
Usiądź.
Ignoruje pani swoje problemy i jedzie tu w niedzielę.
To dla pani religia.
Religia?
Każdy ma jakąś religię.
Wystarczy tylko wybrać, w co wierzymy.
Jedni klękają przed pieniędzmi.
Inni przed władzą lub wiedzą.
Nagrałeś mnie.
Jest pani akolitką CIA.
To moja praca.
Tak jak twoja.
Nie bierz tego do siebie.
Nie biorę.
Słyszałaś kiedyś nazwisko Oscar Wallace?
To ten, który zhakował giełdę.
Tak, napisał książkę.
Terroryzm kulturowy, o której było głośno.
Przyciągała radykałów i ekstremistów.
Użył w niej tych samych słów co nasz przyjaciel.
„Każdy ma jakąś religię. Wystarczy tylko wybrać, w co wierzymy.
Jedni klękają przed pieniędzmi, inni przed władzą lub wiedzą”.
Następnie kwestionuje nasze społeczeństwo
oraz społeczeństwo napędzane żądzą władzy i pieniędzy.
Mówi, że można z tym walczyć wyłącznie
poprzez stworzenie zdrowego zamieszania.
Bo to zmusza do zastanowienia.
Zamieszanie wywołuje strach
i sprawia, że kwestionujemy wszystko w poszukiwaniu jakiegoś sensu.
Jeśli chcemy poznać jego plany,
to może opiera je na manifeście Wallace’a.
Wywołanie chaosu.
Dokładnie to robi.
To wszystko.
Chciałem, żebyś wiedziała.
Dziękuję za te informacje.
No to...
życzę dobrej nocy.
I nawzajem.
Jesteś słaby, pomogę ci.
Dam sobie radę.
Daj sobie pomóc.
Bracia, on nie żyje!
Nie żyje!
Boże, wybacz nam, żywym i umarłym...
Musimy wracać do Syrii.
Nie!
Przynajmniej dadzą ci lekarza.
Nigdzie nie idę, ja zostaję!
Chcesz tu umrzeć?
Nie umrę.
Nie wiesz, co mówisz.
- Majaczysz. - Niczego nie wiesz!
Nie znasz go tak jak ja!
On cię zdradził!
Myślisz, że jesteś wyjątkowy?
Że jesteś wybrany?
To czemu nie jesteś razem z nim?
Bo on jest w Ameryce! Bo to oszust!
- Nieprawda! - Prawda!
Ale ty jej nie widzisz.
Nie widzisz jej, bo oszalałeś!
Nie widzisz jej, bo go kochasz.
Mamo?
Co robisz, gąsko?
Gdzie tata?
Pewnie w pracy.
Chodź zjeść.
To dlaczego tam stoi jego auto?
Ja to zrobię!
Wujek Zev!
Cześć, Ellie.
Jak się masz?
- Co słychać? - Przepraszam, że tak bez zapowiedzi...
Pobaw się z Cookie’em...
Głupio mi.
To pewnie nic takiego...
Ale tyle się tu dzieje...
Wiesz, gdzie jest Aviram?
Nie mogę się dodzwonić.
Może gdzieś go wysłałeś do pracy?
Nie powiedział ci?
Musiałem go zawiesić.
Zawiesić?
Co zrobił?
Nie mogę o tym mówić.
Ale w tym tygodniu stanie przed komisją, żeby złożyć zeznania.
Nic mu nie jest. Na pewno się stawi.
Jego auto od trzech dni stoi przed moim domem.
Założyli mu blokadę.
Poszukamy go, ale nie ma się czym martwić.
Dziękuję, Zev.
Ellie... musimy już iść.
Ellie?
Dzień dobry.
Mogę jakoś pomóc?
Tak.
Poproszę tę.
Robi się.
Poproszę dowód.
PRAWO JAZDY STANU TEKSAS
Resnick.
Gdzie pan mieszka?
Moja żona jest z Austin.
To miło.
Ale nie pochodzi pan stamtąd?
Przeniosłem się kilka lat temu.
Jak pan płaci?
„We śnie ujrzał drabinę opartą na ziemi sięgającą swym wierzchołkiem nieba
oraz aniołów Bożych, którzy wchodzili w górę i schodzili na dół”.
Tato.
Nie przytulisz mnie?
- Co tu robisz? - Przecież dzwoniłaś.
Dziwię się, bo nie wiedziałam, że przyjedziesz.
Miałem tylko wysłać czek?
Nie.
Od 20 lat nie prosiłaś o pieniądze,
więc jestem.
Sytuacja uległa zmianie...
od tamtej rozmowy.
Niekoniecznie na lepsze.
Jak tam Felix?
Dobrze.
Nie prosiłabyś o pieniądze, gdyby było dobrze.
U was w porządku?
Pozwól mi być ojcem.
Przyjechałem...
pomóc.
Lubi być sam.
Ed.
To dziwne, wszyscy ci ludzie...
Niezbyt się nimi interesuje.
Ani kimkolwiek.
Interesuje się.
Jesteś mądrym gościem.
Studiowałeś teologię.
Powiedz prawdę.
Kim on jest?
Nie widziałeś tego co ja.
Wtedy uważałbym go za Mesjasza?
Czy to kogut zapiał pierwszy raz?
Czasem brak odpowiedzi to najlepsza odpowiedź.
Ci ludzie po coś tu przyjechali.
Zostawili domy, prace, rodziny,
żeby być w twoim kościele.
Chcą odpowiedzi.
Lepiej ich nie zawiedź.
Po trzeciej chemioterapii
skończyły się pieniądze na polisie.
Jonah wziął drugą pracę.
Nie było łatwo.
Wtedy odszedł.
To nie jego wina. Musieliśmy zapłacić rachunki.
Potem zostałam tylko...
ja i ona.
Dlatego ją tu przywiozłam.
Bo to...
To...
Ona musi żyć.
Posłuchajcie...
Człowiek, który nas tu wyprowadził...
to nie prorok Jezus.
- Wykorzystał nas. - Odwrócił ISIS, widzieliśmy przecież...
Widzieliśmy, jak burza piaskowa...
pokonała ISIS.
Wywiódł nas pod bramy wroga.
Dzisiaj ruszymy do Jordanii...
szukać prawdziwego schronienia,
gdzie nasi muzułmańscy bracia czekają na nas z otwartymi ramionami.
Wiem, jak się czujecie.
Wiem, ile macie pytań.
Czemu to się stało?
Co dalej?
Sam musiałem przetrawić te pytania.
Te same pytania, co wasze.
Czemu to się stało?
Co teraz?
Czego oczekujemy?
Zaczekaj...
Sampson?
Opowiem wam pewną historię.
Nikomu jej nie mówiłem.
Patrzyłem kiedyś na dolinę, w której mieszkałem...
Widziałem na horyzoncie burzę.
Czułem w powietrzu deszcz.
Burza była bardzo blisko.
Wyobraziłem sobie, że...
taki może jest Bóg.
Coś bardzo bliskiego,
a jednocześnie odległego.
Uznałem, że to był Bóg.
To uczucie.
On jest ranny, ostrożnie.
- Uważaj, tato. - Zdejmę to z ciebie.
Tak długo, jak pamiętałem to uczucie, myślałem, że Bóg jest ze mną.
I był ze mną we wszystkim.
Nawet w śmierci.
Cholera.
Ja tak uznałem.
Ja wybrałem Boga.
A co, jeśli Bóg wybierze ciebie?
Nie masz wówczas kontroli.
Nie jest częścią twojej historii.
Ty jesteś częścią jego historii.
My tego nie wybraliśmy.
Bóg to zrobił.
Tylko on wie, co będzie dalej.
Wyszedł z namiotu.
- Co takiego? - Odchodzi.
Gdzie on jest?
Czas się pożegnać.
Jest poważnie ranny.
Próbowaliśmy, synu.
Sampson.
Już dobrze.
Jest ranny.
Niech pan mu pomoże.
Wiem, że pan może.
Nie, Sampson!
Miał pan go uratować.
Nie miałem.
Teraz już nie cierpi.
Co tam się stało?
Co ty tu robisz?
Co ty, u licha, tu robisz?
Odpowiedz!
- Nie twoja sprawa. - Właśnie, że moja.
Odpowiedz mi.
Z tego, co wiem, Szin Bet nie ma jurysdykcji w Stanach.
Ani CIA.
Nie umiesz go sobie odpuścić?
Nie tak bardzo jak ty.
Przyjechałem go zabić.
Wysłali cię, żebyś go zabił.
Nie wiedzą, że tu jesteś.
Dopiekł ci, co?
Dlatego skasowałeś nagranie.
Nie oceniaj mnie, póki sama go nie spotkasz.
Już spotkałam.
Chęć życia to nie zbrodnia.
Obiecałem ojcu, że jego nazwisko nie umrze z nim.
Poczytaj mi.
„»Nie podobało im się tam, gdzie byli?«
zapytał Mały Książę...
»Każdy zawsze wolałby być gdzie indziej...«
odpowiedział zwrotniczy”.
Co tu robisz?
Przyszedłem po ciebie.
„Wszyscy mają swoje gwiazdy...
ale dla każdego mają one inne znaczenie.
Dla podróżników są drogowskazami...
Dla innych tylko światełkami na niebie...
Ale nikt nie ma takich gwiazd,
jakie ty będziesz miał”.
Napisy: Przemek Kalemba